Rzemiosła » kowalstwo

kowalstwo
Po uwłaszczeniu chłopów w Małopolsce w 1848 roku znacznie poprawiła się sytuacja materialna wsi. Spowodowało to zwiększenie zapotrzebowania na różne wyroby żelazne, również bogato dekorowane. Zaspokajali je małomiasteczkowi rzemieślnicy i kowale wiejscy.
 
Rzemieślnicy w miasteczkach byli kontynuatorami rzemiosła cechowego. Na wsi nie było takich wymagań. Kowalstwa uczono się podczas służby wojskowej, rzadziej w nielicznych szkołach zawodowych. Wyższy stopień umiejętności prezentowali kowale dworscy albo gromadzcy, zatrudniani na potrzeby dworu albo całej wsi.

Zwykle kowalstwo nie było jedynym źródłem utrzymania, zajmowano się nim dodatkowo.
Największe obecnie ośrodki kowalstwa w Małopolsce:
  •  Świątniki Górne (produkują do dziś)
  •  Sułkowice (produkują do dziś)
  •  Nowy Wiśnicz
  •  Ropa
  •  Mszana Dolna, Kamienica
  •  Pcim, Sułkowic

twórcy zajmujący się tym rzemiosłem:


organizator

projekt finansowany przez

partnerzy

Nadwiślański Park Etnograficzny w WygiełzowieCentrum Usług TurystycznychŻyWa PracowniaMuzeum Okręgowe w Nowym SączuInstytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UJMIK

patronat medialny

Dziennik PolskiRadio KrakówTelewizja KrakówWeranda CountryPrzełomETNO FMCzas Dzieci Mali TuryściWrota MałopolskiKultura LudowaPolska NiezwykłaQlturkaPolska na wakacjachModny KrakówEtnosystem